صدای امریکا

ه‍.ش. ۱۳۹۴ شهریور ۲۴, سه‌شنبه

کابل و جهاد علیه فساد و نه طالبان!

قدس آنلاين : با گذشت کمتر از یکسال اشرف غنی رئیس جمهور افغانستان- فهمیده است که دشمن و رقیب اصلی او برای موفقیت در اداره کشور نه دکتر عبدالله ... و نه طالبان و نه حتی پاکستان است.

 حالا او با فساد پیچیده‌ای که تمام ارکان کشور را از صدر تا ذیل فرا گرفته پی برده که ریشه همه ناکامی‌ها در افغانستان فسادی است که مبارزه با آن از نبرد با طالبان هم دشوارتر بوده و بنابر این باور، در نشست با روحانیون خواهان جهاد علیه فساد شد و نه جهاد علیه طالبان!
سال 2012 در کنفرانس توکیو بسیاری از کشورهای متمول جهان اعلام کردند حاضرند کمکهای مؤثری برای کابل بفرستند. نگرانی تمام آنها گسترش فساد در این کشور بود. آنها گزارشهای متعددی دریافت می‌کردند که از به هرز رفتن این کمکها حکایت داشت. با این وصف، تداوم همیاری‌ها منوط به مبارزه جدی کابل علیه فساد شد. افزون بر سه سال از آن هشدارها و قولهای متعاقب آن توسط دولتمردان افغانستانی، رئیس جمهور اشرف غنی آشکارا می‌گوید؛ مردم افغانستان مجبور شده‌اند در کارهای دولتی خود میلیاردها دلار باج بدهند و این روند به مبارزه‌ای جدی و همگانی نیازمند است. او تأکید کرد؛ مردم و علما فاسد نیستند، بلکه عده‌ای از مقامها و قاچاقچیان هستند که شهرت این مردم را به خطر انداخته‌اند.
با اتفاقهای عجیبی که در انتخابات ریاست جمهوری پیشین رخ داد، دولت عملاً به دو قطب تبدیل شده و این فرصت تاریخی و خاصی برای جریانهای فاسد به وجود آورده است تا با بهره‌گیری از شکاف قدرت موجود خود را در نزاعهای قدرت میان این دو قطب پنهان کنند. نتیجه تشدید فساد اداری تا بالاترین سطوح بوده به طوری که حتی گروهی از فرماندهان در خطوط مقدم نبرد با طالبان در مظان اتهام قرار گرفتند. بخشی از ارتش متهم شد به طالبان کمک می‌کند و سلاح و مهمات به آنها می‌رساند. امری که در افغانستان بی‌سابقه بود. ادامه این روند سبب شده است افغانستان در نخستین رتبه‌های کشورهایی قرار گیرد که فساد دولتی و اداری در آنها بیداد می‌کند. تأسف‌بارتر آن است که هیچ مطالبه عمومی برای مبارزه با این وضعیت فجیع وجود ندارد.
 فساد چنان گسترش یافته و عمر آن طولانی شده که اکنون عموم مردم آن را بخشی از سیستم می‌دانند و با آن کنار آمده‌اند.
کشورهای کمک کننده و سرمایه گذار در افغانستان اما حاضر به تحمل این وضعیت نیستند. روشن است که اگر دولت جدید نتواند این سیر قهقرایی را کنترل کند حمایت بین‌المللی را که بسیار هم به آن متکی است از دست خواهد داد و موج ناامنی‌ها تمام کشور را در برخواهد گرفت و همه چیز به عقب برخواهد گشت.

هیچ نظری موجود نیست: