صدای امریکا

ه‍.ش. ۱۳۹۴ آبان ۱۹, سه‌شنبه

12
ملک ستیز، پژوهشگر ارشد در مرکز مطالعات جهانی و حقوق بشر

گروگان‌های شهید

گروگان‌های شهید، چهار ماه اسیر «دولت جمهوری اسلامی افغانستان» بودند.

چهار ماه پیش از امروز، از لحظه‌یی که این گروۀ هردم‌شهید به‌دست هراس‌افگنان وحشی افتاد، دورۀ اسارت آن‌ها در چنبرۀ سیاست‌پردازی‌های جمهوری

 اسلامی افغانستان و رهبران متفکر آن آغاز گردید.



چرا؟


نخست، این که دولت دارای منابع است. این منابع از داشته‌های مادی آغاز و تا منابع استراتیژیکی وتاکتیکی ادامه پیدا می‌کند. مهم‌ترین و اساسی‌ترین

وسیلۀ استفاده ازاین منابع، نجات زنده‌گی وتأمین حقِ حیات شهروندان است. باید تمام گزینه‌ها بدون هیچ‌گونه محدودیت اقتصادی برای کشف، افشا

و نجات در عملیاتِ رهایی استفاده می‌شد. از دولت‌های مشروع جهان باید آموخت. آن‌ها برای نجات یک شهروندِ خویش حاضراند بانکی را به 

ضمانت سپارند!



دوم، این که دولت جزی جامعۀ جهانی است. وقتی گروهی از شهروندان، چهارماه در اسارت هراس‌افگنان بین‌المللی درقید هستند، دولت می‌بایست راه‌ها

وفرصت‌های بین‌المللی را برای فشار برجنایت‌کاران در پیش گیرد. کنوانسیون‌های چهارگانۀ ژینوا به حکم حقوق عامۀ بین‌الدول، تمام جامعۀ بشری را

 مکلف به نجات شهروندان مظلوم و اسیر می‌نماید. دپلوماسیِ دولت جمهوری اسلامی افغانستان چه‌کاری در زمینه انجام داده است؟ چه‌گونه جامعۀ جهانی

 دولتِ «نیژر» را در افریقا حمایت کرد تا گروه صد نفری دختران را از چنگال رباینده‌گان گروۀ وحشیِ «بکوحرام» نجات دهد؟


سوم، این که دولت هم‌پیمانی فعال استراتیژیک، نظامی و امنیتی با چهل و شش کشور مقتدر دنیا دارد. دولتی که، گروهی از شهروندانش در پلۀ مرگ،

 چهار ماه هردم، شهید می‌شوند، چرا از نیروی قهریۀ ملی و بین‌المللی استفاده نکرد. این «سرقوماندان عالی» تنها برای نیروهای مسلح تعین شده است.

 رهبر واقعی آن است که سرقوماندان عالی قوای شهروندان کشور خودش باشد.


چگونه شهروندان این کشور به شکل گروهی با این‌جا و این گونه دولت وداع نکنند؟ چه‌گونه غرق‌شدن در آب‌ها شور و سردِ ترکیه و یونان را ترجیح

 ندهند؟ 


چه‌گونه امیدوار باشند که روزی این «دولت جمهوری اسلامی افغانستان» و این رهبران مشروع و متفکر از حقوق شان دفاع خواهد کرد؟

منابع: تفسیر قرآن شریف، اعلامیۀ جهانی حقوق بشر، قانون اساسی، میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون‌های چهارگانۀ ژینوا.

هیچ نظری موجود نیست: