صدای امریکا

ه‍.ش. ۱۳۹۴ آبان ۲۴, یکشنبه

جلال بایانی کاوشگر 

افغانستان مصاف تاخت و تاز همسایه گان


این همسایه گان افغانستان هستند که در آسیاب جنگ و خونریزی آب می ریزند و از استمرار خشونت در افغانستان صاحب بم های اتومی می شوند، این همسایه گان افغانستان هستند که آتش تعصبات قومی و لسانی را در افغانستان بنام پشتون برتر ٬ هزاره مظلوم ٬ چرا پوهنتون باید دانشگاه گفت و نوشت ٬ چرا افغان باید خراسانی شمرد ٬ طالب و داعش پشتون است پس باند تروریست طراح رقص مرده ٬ میخ کوبیدن بر فرق زندها ٬ باند جمعیت قاتل دوصد هزار کابلی ٬ غاصب ٬ چپاولگر کیست؟ اختلافات مشتعل می کنند، این همسایه گان افغانستان هستند
این ایران و پاکستان که با سوء استفاده از آزادی بیان به دهها رادیو-تلویزیون و روزنامه را در افغانستان تاسیس نموده که بر میل آنها نشرات دارند، این همسایه گان افغانستان هستند که خواستار فروغ ساینس و تکنالوژی در کشور های خود هستند لیکن مکاتب و حتی مدارس دینی ما را آتش می زنند، این همسایه گان ما هستند که موانع مختلف را در راه تاسیس بند های برق افغانستان ایجاد می کنند بند سلما هرات سه مرتبه با پول ودستور ایران توسط تورن اسماعیل تخریب شد ، این همسایه گان افغانستان هستند که با ویرانی افغانستان از دشمنان خود در اینجا انتقام می گیرند، این همسایه گان افغانستان هستند که در کوچه ها و سرک های ما با جامعهٔ جهانی می رزمند، این همسایه گان افغانستان هستند که پیشرفت و ترقی کشور های خود را در عقب ماندگی افغانستان مستور می دانند، این همسایه گان افغانستان هستند که برای کشتن افغان های مظلوم انتحار کنندگان را تربیه می کنند، این همسایه گان افغانستان هستند که خواستار رشد افکار آخوندیزم، ترویزم٬ خمینی یزم ٬ و ماهویزم در افغانستان عزیز هستند و سر انجام این همسایه گان افغانستان هستند که سعادت و پیشرفت خود را در شقاوت و نکبت افغان های مظلوم نهفته می دانند. اسفبار است که بعضی ها< مزدوران شان> از این حقایق طفره می روند و چنان وانمود می کنند که همسایه گان افغانستان هرگز در امور داخلی افغانستان مداخله نکرده و نمی کنند. همین سال قبل ولایات کنر، ننگرهار ٬ نیمروز و خوست تحت حملات راکتی پاکستان و ایران قرار داشت که در نتیجهٔ آن به دهها تن از هموطنان مظلوم ما کشته و زخمی شدند و به صد ها تن از هموطنان ما از خیمه های پاره پارهٔ خود آواره و بیچاره شدند لیکن دولت افغانستان در زمینه مهر سکوت بر لب نهاده و حتی بعضی ها حملات راکتی پاکستان و ایران را حق مسلم پاکستان و ایران اعلام کردند. رئیس جمهورقبلی ما در این زمینه بدیل اینکه حملات راکتی پاکستان را تقبیح کند، علنا اعلام کرد که باید پاکستان به حملات مزید بر خاک افغانستان تشویق نشود. در شرایط فلاکتبار کنونی ما نمی گوییم که با ایران ، پاکستان و ازبکستان دشمنی شود، ما نمی گوییم که پاسخ راکت به راکت داده شود، ما نمی گوییم که پاسخ تجاوز نظامی به پاسخ نظامی داده شود، ما نمی گوئیم که جواب اعدام افغان های مظلوم با اعدام ایرانی ها داده شود، ما نمی گوئیم که پاسخ تربیهٔ انتحار کننده گان با تربیهٔ انتحار کنندگان داده شود، ما نمی گوییم که پاسخ لگد مال شدن حقوق بشر با لگد مال شدن حقوق بشر داده شود مگر حد اقل باید جلو مداخلات آنها گرفته شود، حد اقل باید به آنها چراغ سبز داده نشود که خون افغان ها را آزادانه بریزند، حد اقل باید به آنها اجازه داده نشود که افغانستان را صفحهٔ تاخت و تاز خود قرار داده با مردم ما مقابله کنند و حد اقل برای آنها اجازه داده نشود که افغانستان محل تحقق رویا های شوم آنها باشد. ظاهر و هویداست که افغانستان کشور آزاد و مستقل است و از خود مصالح ویژه یی دارد که شاید و باید در خلاف منافع همسایه گانش قرار داشته باشد، همانگونه که منافع همسایه گانش در خلاف منافع افغانستان قرار دارد. به همین ملحوظ دشمنان همسایه گان ما هرگز دشمنان ما بوده نمی توانند و دوستان همسایه گان ما هرگز دوستان ما بوده نمی توانند و باید همسایه گان از ما این توقع را نداشته باشند همانگونه که ما از آنها چنین توقع را نداریم . ما به ایران و پاکستان نمی گوییم که با کدام کشور ها دوستی و با کدام کشور ها دشمنی کنند و اگر چنین توقع را داشته باشیم دال بر بی خردی ما می باشد و اگر بر تحقق آن اصرار می کنیم دال بر لجاجت ما می باشد؛ به همین منوال از همسایه گان خود نیز التماس داریم که از ما نیز چنین تقاضا ها را نداشته باشند زیرا این گونه تقاضا های مکرر دلالت بر مداخلهٔ علنی آنها در امور داخلی ما می کند و اگر دولت ما نیز در قبال آن تجاهل عارفانه می نماید این عمل دولت به مثابهٔ همآهنگی با همسایه گان علیه افغانستان محسوب خواهد شد. درد آور است که پاکستان در ظرف یک ماهدر سال ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ بیشتر از «۲۰۰۰ »راکت را بر افغانستان نثار نمود لیکن در قبال این عمل ددمنشانهٔ٬ خصمانه ٬ تجاوز کارانه و رذیلانه پاکستان همه مهر سکوت بر لب نهاده و حتی بعضی ها بر مصداق تبصره های روزنامه جنگ چاپ اسلام آباد و تحلیل های توطیه آمیز روزنامه های کیهان و همشیری چاپ تهران آنرا حق مسلم پاکستان قلمداد کرده و برای اثبات ادعای خود دلایل و براهین بی مفهوم را ارائه می کنند. نمی دانیم که چه وقت دولتمردان ما از خواب گران خرگوش بیدار خواهند شدو به گرفتن مزد ٬ بخشش و حق السکوت خاتمه داده٬ چه وقت جلو بلیونو ترلیون مترمکعب آب رایگان ما که بیست چهار ساعت به ایران ٬ پاکستان و ازبکستان جریان دارد صد و گرفته شود در حالیکه ایران آب افغانستان در بوتل ها کار سازی به کویت و قطر صادر میکند اما مردم ما آب سالم نوشیدنی ندارند شش بند برق در زمان محمد ظاهر عمار شده هفت نه شد ٬ بند کمال خان نیمروز در مقابل پرداخت هشتاد ملیون دالر به تورن اسماعیل وزیر بدون آب و برق پرداخته شد تا چه وقت؟ ایا شما دولتمندان شرف ٬ وجدان دارید ٬ اگر دزد هستید که میباشید کمی انصاف کنید و چه وقت خواهند دانست که ایران و پاکستان برای نیل به اهداف و اغراض شوم خود مشترکا آهنگ و عزم نبش قبر افغانستان را نموده اند.

هیچ نظری موجود نیست: