صدای امریکا

ه‍.ش. ۱۳۹۴ آذر ۲۴, سه‌شنبه



محترمه فردياناجان - ظريفه طبيب زاده


 دست امید !



دل هرکجا که رود ، حاجتِ دویدن نیست

حضورِ یار ، فقط دیدن و رسیدن نیست


مرا رها کن ازین درد های بی درمان 

که دیگرم بخدا ، طاقتِ کشیدن نیست


نگفته های که دارم ، بخوانش از نِگهم 

که حرف دل ز زبان لایقِ شنیدن نیست 


غزالِ شوخیِّ چشمِ مرا ز لطف نگر 

که رامِ دامِ ترا ، مستیِّ رمیدن نیست


گرفته دستِ مرا ، نبضِ عاشقی ، بِنگر 

چرا ؟ به قلبِ من ، آرامشِ تپیدن نیست


بیا ، به دیدۀ خود ، لانۀ امیدم ساز

شکسته بال و پَرَم ، قدرتِ پریدن نیست


عمیقِ گرمِ نگاهت ، پناهِ عشقِ شدی

«ظریفه» دستِ امید از تو ام بریدن نیست




هیچ نظری موجود نیست: