صدای امریکا

ه‍.ش. ۱۳۹۵ اردیبهشت ۲, پنجشنبه

 دوستان  گرامی :


گوهر از خاک برآرند و عزیزش دارند

بخت بد بین که فلک گوهر ما برده به خاک 


در رثاء برادرم٬ پروفیسورالحاج دوکتور محمد عالم قاهر 


روز پنجشنبه مورخ 19 حمل سال 1395 خورشیدی مطابق 7 برج اپریل سال 2016 میلادی شمع زندگی برادر و رفیق همرزمم دوکتور محمد عالم قاهر در اثر سکتۀ قلبی خاموش گردید . آفریدگار رحمان رحمتش کند .

پروفیسور قاهر از شمار انسان های بود ، با آنکه هیولای مرگ او را از پا برانداخت اما او در قاب اندیشه های انسانی و خدمتگذاری به انسان وطن و ما خانوادۀ داغدار ، هرگز محو نمی شود ، نزد ما زنده است .


زنده یاد دوکتور عالم در واپسین سالها ، ریاست انجمن دوکتوران چشم افغانستان و ریاست شفاخانۀ چشم امید فوق تخصص را به عهده داشت .

من بعنوان برادر ارشد وی ، فارغ از سیاستهای رایج ، بایستی اظهار نمایم که ابعاد شخصیت و جایگاه انسانی او به عنوان یک طبیب وطن دوست ، روشنفکر خردگرا و استبدادستیز جایگاه خاص خود را دارد .

میدانیم انسانها اسیر خاطرات و یادمانده های خویش اند . وقتی خبر ارتحال آن عزیز را شنیدم ، خود ناآگاه به دنیای خاطرات گذشته پرتاب شده بودم ، تاریخ 18 برج اسد سال 1334 خورشیدی روز تولد وی که شبه کوکبۀ درخشانی به خانوادۀ ما شعفی گسترده ای  همراه آورده بود در ذهنم تداعی شد . 

ابعاد شخصیت و جایگاه انسانی او را بعنوان یک طبیب وطن دوست ، روشنفکر خردگرا و استبدادستیز بایستی در عملکرد های واقعی او جستجو کرد .

زنده یاد دوکتور عالم در طول زندگی پرافتخارش به اعتقادات روشنفکری ، رفاه ، وفاق همگانی و حمایت از محنت کشان و تهی دستان وفادار باقی ماند . او هرگز به دنیای رجاله ها و جاهلان یغماگر و کرسی طلب سقوط نکرد . عشق به مسلک و وظیفۀ مقدس طبابت و مداوای بیماران ، فضایل اخلاقی ، فروتنی و مقاومت در برابر چالشهای زندگی  از ویژه گی های بود که به او جهرۀ فراموش ناشدنی بخشیده است .

صداقت  و وفاداری او به وطن و وظیفه یکی از ارثیه های شکوهمند اوست که پس از فراغت از دانشگاه طب در سال 1363 خورشیدی بدینسو در عمق صداقت و میثاق خدمتگذاری او محک خورده است .

احساس همدردی وی در برابر مریضان ، چه آوانیکه در شبرعان خدمت میکرد و چه درکابل ، در مداوای بیماران بی بضاعت مجانی مبادرت می ورزید .

طرز و شیوۀ رویکرد او با شاگردانش مبین آنست که اندیشه های شریفانه و دلسوزانۀ او در تربیت و پرورش دانش پژوهان طبابت جایگاه خاصی داشته است .

برای ما جمع خانواده که از واژۀ فراموشی فاصله داریم ، هر آنگاهی که او را بیاد می آوریم در برابر خویش یک انسان واقعی ، یک پدر پر مهر خانواده ، یک طبیب با عزم خارایین ، شجاع که طی دو دهۀ گذشته ابهت و سطوت هیولای تحجر تزلزلی در ارکان و ارادۀ خدمتگذاری وی رخنه نکرد و آدم ایستاده در جبهۀ حق را می بینیم که بدون خود بینی و تکبر معمول ، به وطن و مردمش خدمات صادقانه انجام داده است . 
اینها فضایل اخلاقی و سجایای شور انگیز انسانی اند که او را شایستۀ تعظیم و تکریم میگرداند . 

اکنون که جان فروزان در جوار رحمت حق آرمیده است ، من واژه های نمی یابم که غم جانگداز خانوادۀ مان و فقدان آن انسان رؤف و خدمتگذار را جبران نمایم ، زبان قلم و واژه ها برای بیان چنین اندوه عظیم قاصر اند . 

در همه حال چنین اندوه کلان صبر و شکیبائی پهناور را نیز می طلبد . آرزومندم وسعت صبر و حوصلۀ خانوادۀ ما ، اقارب و دوستان نیز پهناور باشد . 

من ارتحال این انسان فرزانه را به همه عزیزان خانواده ، همسر گرامی شان عزیزان برادرزاده ها و جمع اعضای خانواده ، اقارب و دوستانی که قدم رنجه فرموده به مراسم فاتحه تشریف آورده بودند صبر جمیل آرزو میکنم .

 همچنان از تمام دوستانی که با ارسال پیامهای انترنتی و فیسبوکی ابراز غم  شریکی نموده اند  بینهایت تشکر و اظهار سپاس مینمایم .

برای برادرم روان شاد پروفیسور دوکتور محمد عالم قاهر ، رحمت حق و ملکوت خدا را از آفریدکار التجا مینمایم 

با عرض حرمت 

 هاشم قاهر 



هیچ نظری موجود نیست: