صدای امریکا

ه‍.ش. ۱۳۹۵ خرداد ۳۰, یکشنبه

رییس اجرایی چه کاره است؟

8 صبح : رییس اجرایی که طرفدارانش او را نخست‌وزیر بالقوه افغانستان می‌خوانند، غیر از برگزاری نشست‌های شورای وزیران در هفته یک بار، هیچ کار مهم دیگری انجام نمی‌دهد. دفتر داکتر عبدالله، باری به تمام رسانه‌ها نامه فرستاد و از آنان خواست که در جلو نام داکتر عبدالله بنویسند رییس اجرایی افغانستان. یعنی این‌که آقای عبدالله عبدالله نخست وزیر بالقوه افغانستان است و تا نخست‌وزیری بالفعل ایشان یک لویه‌جرگه فاصله است و آن هم در سال دوم حکومت وحدت ملی برگزار می‌شود. احتمال برگزاری لویه‌جرگه تا ماه میزان امسال بیخی منتفی است. اما طنز قضیه در این است که داکتر عبدالله همین حالا هم که خود را نخست وزیر بالقوه می‌خواند، ربع صلاحیت‌های یک نخست وزیر را ندارد.
مراسم امضای قرارداد توسعه‌ی سد کجکی هلمند که در ارگ برگزار شد، قرارداد را وزیر انرژی با یک شرکت ترکی امضا کرد. محمد اشرف غنی، رییس‌جمهور کشور، در پشت امضا‌کنند‌گان قرارداد ایستاده بود و اثری از داکتر عبدالله دیده نمی‌شد. مراسم عقد قرداد اعمار یک بند برق در ولایت فراه هم در ارگ برگزارشد. در تمام دنیا رسم این است که پروژه‌های بزرگ اقتصادی در دفتر نخست وزیری به امضا می‌رسد و شخص نخست وزیر از آن نظارت می‌کند. نخست وزیر در مورد پیشرفت کار پروژه‌ها از وزیران گزارش می‌گیرد. نخست‌وزیر رییس حکومت است و وزیران از او فرمان می‌برند. رییس‌جمهور به امور دفاعی، سیاست خارجی و سیاست‌های کلان کشور می‌پردازد.
اما در حکومت وحدت ملی همه چیز زیر نظر رییس‌جمهور است. رییس‌جمهور مثلا بست‌های اضافی دانشگاه ارزگان را بررسی می‌کند و برخی از استادان را از تشکیلات آن دانشگاه کنار می‌زند. برای یک اداره کوچک محلی هم مدیر مقرر می‌کند. از نامزدان رییسان شهرداری امتحان می‌گیرد و قراردادهای سدسازی هم زیر نظر خودش امضا می‌شود. علاوه بر این‌ها تصمیم‌گیری‌های بزرگ و مدیریت کلان سیاسی و نظامی ‌کشور هم، کار رییس‌جمهور است. یعنی این‌که برای داکتر عبدالله کاری وجود ندارد که انجام دهد.
اگر رییس‌جمهور به تاریخ ۱۲ می‌ سال جاری میلادی در نشست فساد اداری در لندن شرکت نمی‌کرد، رییس اجرایی فرصت شرکت در مراسم افتتاح پروژه‌ی کاسا یک هزار را که در تاجیکستان برگزار شد، هم نمی‌یافت. به‌دلیل حضور رییس‌جمهور در نشست لندن، داکتر عبدالله فرصت یافت تا به تاجیکستان برود و در مراسم افتتاح پروژه‌ی کاسا یک‌هزار شرکت کند. هیچ وزیری به داکتر عبدالله گزارش دقیق از وزارت‌خانه‌اش نمی‌دهد، گزارش‌هایی وجود دارد حتا وزیرانی که از دسته‌ی سیاسی داکتر عبدالله به حکومت راه یافته‌‌اند، نامه‌های رسمی ‌ریاست اجرایی را بایگانی می‌کنند.
یک بخش از این بی‌کاری داکتر عبدالله به تمایل رییس‌جمهور و اطرافیانش به تمرکز قدرت برمی‌گردد. آنان دوست ندارند که قدرت را تقسیم کنند و منشور حکومت وحدت ملی را هم در سال ۲۰۱۴ با دل ناخواسته و از سر ناچاری امضا کردند. اما عامل دیگر ضعف ریاست اجرایی و در حاشیه‌بودن آن، به شخص آقای عبدالله هم برمی‌گردد. ایشان که خود را نخست وزیر بالقوه می‌خواند، تا اکنون از خود صلاحیتی نشان نداده که لازمه‌ی یک نخست وزیر است. عبدالله با آن‌که هر روز با رییس‌جمهور ملاقات دارد و رابطه‌ی خوبی با او ایجاد کرده، موفق نشده است که رییس‌جمهور را قانع بسازد تا صلاحیت‌های یک رییس اجرایی یا نخست وزیر را به او تفویض کند. اطرافیان داکتر عبدالله هم شاید به این خوش‌اند که موتر، معاش و منشی دارند و به همین‌ها قناعت کرده‌اند.
مفاد موافقت‌نامه ۲۹ سنبله سال ۱۳۹۳ هم تا حال عملی نشده است. در طول بیست ماهی که از حکومت وحدت ملی می‌گذرد، رییس‌جمهور غنی حتا یک بار هم از موافقت‌نامه ۲۹ سنبله سال ۱۳۹۳ یاد نکرده است. این موضوع نشان می‌دهد که برای اطرافیان رییس‌جمهور و شخص ایشان، تطبیق مفاد این موافقت‌نامه ارزش سیاسی چندانی ندارد. شاید به همین دلیل است که نه کمیسیون تعدیل قانون اساسی تا حال شکل گرفته است و نه پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در اصلاح نظام انتخاباتی به میان آمده است.
روشن نیست که داکتر عبدالله در جلساتی که با رییس‌جمهور غنی برگزار می‌کند، روی چه موضوعاتی بحث می‌کند. تنها فعالیت محسوسی که از داکتر عبدالله دیده شده است، معرفی برخی از وزیران کابینه است. مثلا برای وزارت داخله وزیر معرفی کرده است. اما او این وزیران را در هفته یک بار در یک جلسه می‌بیند و بعد همه چیز تمام می‌شود. پروژه‌های وزارت‌خانه‌ها، خرج و دخل آن، مقرری‌ها و هیچ فعالیت عمده دیگری به عبدالله گزارش داده نمی‌شود. رییس‌جمهور برای مبارزه با فساد اداری روش خاص خودش را دارد. براساس این روش قراردادهای کلان و تدارکات آن، زیر نظر رییس‌جمهور صورت می‌گیرد و ریاست اجرایی در آن هم نقشی ندارد. وقتی وضعیت این باشد، سوال عمده‌ای که مطرح می‌شود این است که داکتر عبدالله در این وسط چه کاره است؟

منبع : سایت آریایی

هیچ نظری موجود نیست: