صدای امریکا

ه‍.ش. ۱۳۹۵ خرداد ۱۵, شنبه

جنرال دوستم درانتظار آخرین قمار جنگ

رابطۀ باریک گزارش معنی دار واشنگتن تایمز وجنگ احتمالی در بلخ
گزارشنامه افغانستان : واشنگتن تایمز در شماره اخیرش مطلبی را به نشر رسانیده است تحت عنوان مقامات امریکایی در مورد صلح با رهبر جدید طالبان تردید دارند.
روزنامه از قول مقامات امریکایی نوشته است، انتخاب ملا هبت الله نسبتاً ناشناس به حیث رهبر طالبان، امید مذاکرات صلح با این گروه را برای یک آینده قابل پیش بینی خاتمه داده‌است.
آری، شکستن سد دفاعی بلخ، درچهارچوب زمانی «قابل پیش بینی» تنظیم شده است. به راستی بلخ در تقسیم بندی کنونی، مال امریکا و پاکستان است یا «ویتنام دوم» برای امریکا و سکوی کنترول آینده پاکستان؟ زمان برای این سوال پاسخ خواهد داد.
 فتوای رسانه یی واشنگتن تایمز، نخستین جرقه است.
 تغییرات دراماتیکی در حال وقوع است. شاهراه امنیتی- استراتیژیک چاه بهار، تاریخ جنگ وسیاست در افغانستان را معروض به یک تکان شدید کرده است. درحالی که جشن اعمار بند سلما و انعقاد معاهدۀ چاه بهار نگرانی ها در پاکستان وواشنگتن را به طرزی بی پیشینه افزایش داده است، نخستین قرعه قربانی این تحول را به نام بلخ زده اند. دکترغنی راهی ندارد جز آن که در دو مسیر متفاوت براند. ایشان یکی از مدیران اداری پروژه بزرگ است.

گزارش های دقیقی در دست است که شورای دفاع بلخ، عملیات رصد بر سفربری های مرموز جنرال دوستم و گروه های حزب اسلامی حکمتیار را دو برابر کرده اند. کاخ صدارت خالی است و جنرال دوستم ظاهرن بساط قشلاق گردی پهن کرده است! این درحالی است که کشتار تروریزم در شاهراه های شمال درنزدیکی تفرجگاه دوستم، وجدان عمومی را تکان داده است.

به نظر می رسد که گردش رسانه ها در غرب، از صلحی که هرگز در برنامه قید نیست به حیث رویکش یک جنگ معرفی ناشده استفاده می کند. «خاتمه» فرآیند صلح ( به اساس فتوای واشنگتن تایمز) درحالی عنوان می شود که تئوری عبور جنگ از «شمال» افغانستان قدم به قدم وارد فاز عملیاتی خود می شود. درحال حاضر، ولایت بلخ هم از مسیرهای حاشیه در ترصد قرار دارد و هم دسته جاتی را از داخل فعال ساخته اند تا زمینه را برای یک تقابل غیرقابل پیشگیری بین حکومت خود گردان بلخ و گروپ های «تازه فعال شده» فراهم کنند. 
جبهات مختلف «اشباح» درحال صف آرایی اند. گزارش های پیاپی از منطقه حاکی اند که مجموعه تحرکات پراکنده که دست کم در رسانه ها جان تازه یافته و از کانال عملیات  مخفی به سوی جبهه آرایی علنی گذار می کنند؛ در بزنگاه مزارشریف با هم ملاقی خواهند شد. موازی با آن، گردان های دفاع از بلخ درحال شکل گیری اند و بافت سنگرهای سنتی در داخل و در حواشی شهر محکمتر شده است. تحکیمات دفاعی وعملیاتی بیشتر برمقابله علیه یورش های ناگهانی متمرکز است. خشم ومقاومت در میان گرداننده گان حکومت بلخ علیه «مرکز» به مرز انفجار رسیده است. یافته های تازه بیانگر بُعد تازه یی از جنگ منطقه یی در شمال است. 
خاتمه حداقل شعار های رسانه یی از بهر «صلح» در پاکستان وواشنگتن پیام میدهند که بهانه از نظر ذهنی قابل توجیه است و عبور جنگی از «شمال» به سوی کوهستانات آسیای میانه، زمینه را برای دستیابی به امتیازات یا تشویق روسیه، ایران وهند به معامله، مساعد خواهد کرد. اما تا جایی که به هندی ها مربوط می شود آنان هرگز حاضر به دادن امتیازات به امریکا نیستند. از نظر آنان، امریکا به پایان خط رسیده است.
گزارش های مشخصی واصل شده اند که از یک ماه به این سو، طلایه های  کوچک و غوغاگر به ظاهر غیر مسلح به عنوان پیش قراولان برهم زنی اوضاع در بلخ صف بندی های تحریک آمیزی را شروع کرده اند. جنرال دوستم عقب دیوارهای بلخ در انتظار به سر می برد تا نظم از داخل شهر مزارشریف درهم پیچیده شود و او بتواندبا زبان دراز، برای دفاع از بلخ و اعاده نظم اجتماعی با تمام قوا به آن جا سرازیر شود. برخی گزارش ها احتمال وارد شدن زود هنگام جمعه خان همدرد به صحنه یک جنگ ناگهانی را قوی تر مطرح می کنند. 
ارزیابی های عملیاتی در اردوگاه دفاع از بلخ مشعر اند که دیگرهیچ امیدی برای بازگشت اعتماد بین حکومت بلخ و حکومت مرکزی باقی نمانده است. واحد های عملیاتی دفاع منطقه یی در حوزه شمال برای هرگونه مانور جنگی در حالت آماده باش به سر میبرند. گزارشنامه افغانستان بربنیاد داده های اطلاعاتی احتمال میدهد که در صورت شعله ورشدن جنگ در حوزه بلخ، دسته های «پیشمرگ» که صرفاً با ابزار تحریک وبی خبری مجهز گشته اند، در برابر نخستن دور ضد حمله ها منهدم خواهند شد. این فاجعه نباید اتفاق بیفتد و جوانانی که مثل گذشته گمان برده اند که حوزه شمال برای استقبال از طالبانیزم لحظه شماری می کنند، زنده گی شان را از کف بدهند. جنگ احتمالی برسر بلخ، جنرال دوستم را با سرنوشتی گیج کننده یی رو به رو خواهد کرد. بلخ تنها در دایره حراست نیروهای بومی نیست، لشکرهای نامریی زیادی درآن جا چیدمان شده اند. 

هیچ نظری موجود نیست: