صدای امریکا

ه‍.ش. ۱۳۹۵ خرداد ۲۵, سه‌شنبه

زنان افغان در نهادهای امنیتی 'مورد آزار و اذیت جنسی' قرار می‌گیرند


قبلا سازمان دیدبان حقوق بشر اعلام کرده بود که عدم دسترسی بانوان پلیس در افغانستان به تسهیلات ابتدایی از جمله توالت و رختکن، سبب آزار جنسی بانوان پلیس شده

بر اساس گزارش یک نهاد غیردولتی در افغانستان زنانیکه در بخش امنیتی کار می‌کنند، ادعا کرده‌اند که مورد "آزار و اذیت جنسی" قرار می‌گیرند.
براساس یافته‌های شبکه زنان افغان که امروز (سه شنبه، ۲۵ جوزا/خرداد) در یک نشست خبری در کابل اعلام شد، در صفوف نیروهای امنیتی افغانستان دید منفی نسبت به زنان وجود دارد و اکثر خانم‌های که در این بخش کار می‌کنند، معتقدند که فرهنگ احترام به زنان در این نهادهای امنیتی نهادینه نشده و زنان به عنوان چشم دوم و آسیب‌‎پذیر دیده می‌شوند.
این نهاد افزوده که علی‌رغم تدوین سیاست جدید مبارزه علیه اذیت جنسی در محل کار، این سیاست عملی نمی‌شود. راهکارهای نیز برای تعقیب و دریافت شکایت از زنانی که مورد آزار و اذیت جنسی قرار می‌گیرند وجود ندارد.
در این گزارش آمده زنانیکه در نیروهای امنیتی کار می‌کنند محلی برای تعویض لباس (رختکن) ندارند و توالت زنانه نیز در این اماکن ساخته نشده‌ است.
در این گزارش دسترسی زنان آموزش دیده به اسلحه محدود توصیف شده و آمده که آنان حق استفاده از وسایل نقیله را برای انجام کارهای رسمی شان ندارند و علاوه بر آن محدودیت‌های نیز در تحقیق از جرایم و بررسی محل حادثه برای زنانیکه در این بخش کار می‌کنند، وجود دارد.


از ۱۵۰ هزار نیروهای پلیس این کشور ۳۳۲۰ نفر را زنان تشکیل می‌دهند


زنانیکه در نهادهای امنیتی افغانستان کار می‌کنند مدعی شده‌اند که در این بخشها با آنان برخورد منفی صورت می‌گیرد و تبعیض بی‌حد و حصر است.
این نهاد افزوده که از ۱۹۵هزار سرباز ارتش افغانستان، حدود ۱۴۰۰ نفر آنان زن هستند. قرار است شمار زنان در ارتش افغانستان به ۵هزار افزایش یابد.
شبکه زنان افزوده که از ۱۵۰هزار نیروهای پلیس این کشور نیز ۳۳۲۰ نفر را زنان تشکیل می‌دهند که ۳۸۹ نفر در بخش اداری و بقیه در بخش نظامی فعال هستند.
در ریاست امنیت ملی افغانستان نیز حدود ۷۰۰ زن کار می‌کنند.
این گزارش براساس مصاحبه با ۲۰۰ زن در وزارت دفاع، کشور/داخله و امنیت ملی افغانستان در کابل و ۸ زون این کشور تدوین شده است.
در این گزارش روند استخدام پلیس شفاف ذکر شده و آمده که تلاش برای ظرفیت سازی در نیروهای پلیس زن نیز موثر بوده‌ است.
شبکه زنان افغانستان افزوده که شماری از زنانیکه در صفوف نیروهای مسلح افغانستان خدمت می‌کنند بعداز ختم دروه آموزشی فنی در داخل و خارج به دلیل نبود اراده سیاسی و موجودیت تبعیض در پستهای کلیدی مقرر نمی‌شوند.
برای حل مشکل، این شبکه خواستار تبلیغ وسیع نهادهای امنیتی برای جلب زنان در صفوف نیروهای امینتی این کشور شده است. همچنین از وزارت دفاع و کشور افغانستان خواسته که ترفیع را براساس شایسته‌سالاری در نظرگیرند. زنان را در تصمیم گیری و سیاست گذاری شریک سازند.
وزارت داخله و ریاست امنیت ملی افغانستان درباره این گزارش تاکنون واکنش نشان نداده، ولی محمد ظاهر عظیمی، رئیس بخش حقوق بشر و جنسیت (جندر) وزارت دفاع افغانستان گفته که برای رسیدگی به شکایات زنان، شبکه‌های زنان در تمامی قطعات این وزارت وجود دارد.


شماری از خلبانان افغانستان نیز زنان هستند
او افزود که مصئونیت زنان از آزار و اذیت جنسی در نهادهای امنیتی، یکی اساسی‌ترین موارد است که این نهادها می‌خواهند فضا را مصئون بسازند. تشکیل شورای که توسط خود زنان اداره می‌شود در وزارت دفاع به گفته او بخشی از این تلاش است. تا زنان در صورت مواجه شدن با مشکلات و آزار بتواند به این شورا مراجعه کنند.
او گفت که مشکل دیگر این است که این نوع مشکلات اغلب ناگفته باقی می‌ماند و دلیل عدم رسیدگی به آن نیز این موضوع است.
سه سال پیش نیز سازمان دیدبان حقوق بشر اعلام کرد که عدم دسترسی بانوان پلیس در افغانستان به تسهیلات ابتدایی از جمله تشناب(توالت) و رختکن، سبب آزار جنسی بانوان پلیس شده است.
دیدبان حقوق بشر که مقر آن در نیویورک آمریکا است با نشر گزارشی از دولت افغانستان خواسته بود که برای جلوگیری از آزار و تجاوز جنسی به نیروهای پلیس زن، باید فورا زمینه دسترسی بانوان پلیس را به تشناب و رختکن های جداگانه فراهم کند.

هیچ نظری موجود نیست: