صدای امریکا

ه‍.ش. ۱۳۹۵ آبان ۲, یکشنبه

نویسنده و شاعر ارجمند محترمه عزیزه جان عنایت

گوشۀ خلوت !

سـا قـیا دور مکن سـاغــر پــر صهبا را
 
بـاده در جـام بکــن تــا شکنــد غمها را


گوشۀ خلوت !

سـا قـیا دور مکن سـاغــر پــر صهبا را 

بـاده در جـام بکــن تــا شکنــد غمها را


می خوریم یک دوقدح لحظـۀ مدهوش شویم 


نخـوریم غصـۀ امـروز و غمی فردا را 


ای فلک سلسلـۀ کارگهت چیست مدام؟


گـه مـا تشــنه لـبی گـاه دهــی دریــا را 


عا قبـت میکشدم شور جنـون در دامان


تا زخونـم که پر از لاله کنم صحرا را


گوشـۀ خلوت و تنهای گزیدم که د گـر


نکشم طعنـۀ هر مجلس پــر غــوغـا را


چرخ دوران بکشا ندم به جهان غربت


بشکند چون دل من, غـصه دل خارارا


ای(عزیزه) به کجا پـای نهـم تـا نبــرم 


رنـج و آشـب وفسـونها وغم د نـیــا را


عزیزه عنایت :

هیچ نظری موجود نیست: