صدای امریکا

ه‍.ش. ۱۳۹۵ آبان ۲۷, پنجشنبه

بررسی استراتژی و عملکرد روسیه درباره کشورهای آسیای میانه و غرب آسیا

رئیس مرکز مطالعات اجتماعی و سیاسی روسیه به عملکرد و استراتژی‌ مسکو نسبت به کشورهای ایران، آمریکا، سوریه، یمن و کشورهای آسیای مرکزی اشاره و آن را بررسی کرد.

به گزارش خبرگزاری تسنیم به نقل از ایراس، ولادیمیر یو سی اف، رئیس مرکز مطالعات اجتماعی و سیاسی روسیه، یادداشتی را در خصوص مناسبات و عملکرد روسیه نسبت به سایر کشورها از جمله دولت‌های آسیای مرکزی و خاورمیانه نوشته که بخش‌هایی از آن به شرح ذیل است:

* کمک آمریکا به داعش برای تصرف پایگاه هوایی دیرالزور در تلافی اقدام روسیه
تحریکات هوشمندانه‌ای توسط آمریکایی‌ها در دیرالزور صورت گرفت که می‌توانست منجر به سقوط شهر از طرف عوامل داعش شود. همه کمک رسانی‌ها به مدافعین، از طریق پایگاه هوایی صورت می‌گرفت، آمریکایی‌ها به داعش برای تصرف این پایگاه هوایی کمک کردند. اگر داعش با حمایت آمریکایی‌ها موفق می‌شد که این پایگاه را تصرف کند، کلیه سربازان اسیر ارتش سوریه اعدام شده و هزاران شهروند بی‌گناه کشته می‌شدند. بنابراین آمریکایی‌ها می‌توانستند با عملکرد جنایتکارانه خود منجر به قتل هزاران جمعیت بی‌گناه و غیرنظامی شهر دیرالزور شوند.

* بمباران هوایی پایگاه مخفی سازمان سیا در لاذقیه توسط روسها

پیش از این اتفاق، پایگاه امنیتی مخفی سازمان اطلاعات مرکزی (سیا) در قسمت شمالی لاذقیه، نزدیک مرز ترکیه که به ظاهر تحت عنوان اقدامات صلح جویانه عمل کرده ولی در عمل مرکز هماهنگی نیروهای مسلح و جنگجویان علیه بشار اسد بود که ‌توسط جنگنده‌های هوایی روسیه بمباران شد. جالب است که در این پایگاه قرارگرفته در غار، همکاران آمریکایی، انگلیسی، اسرائیلی و عربستان سعودی، نزدیک به 100 نفر، به صورت مخفیانه فعالیت داشتند.
* عدم اطلاع رسانی جریان حمله به پایگاه مخفی
روسیه براساس توافقنامه جاری مجبور بود که درخصوص عملکرد جنگنده‌های هوایی خود در منطقه اطلاع دهد، اما در مورد این پایگاه مخفی نمی‌توانستیم عملیات خود را اعلام کنیم، زیرا تمام نیروهای مستقر در آن، خارج می‌شدند. به همین دلیل روسیه از طریق موشکهای کروز «کالیبر» که هیچ تعهدی برای اطلاع‌رسانی آن نداشت، وارد عمل شده و این پایگاه را بمباران کرد. 
در این حمله، حداقل ٣ نفر کشته شدند. درست است که نابودی این پایگاه بسیار حائز اهمیت است، اما روسیه نیز در جریان اقدامات تلافی جویانه آمریکا در دیرالزور متحمل خسارت شد. براساس اطلاعات، در دیرالزور نه تنها مردم سوری، بلکه سربازان روسی (حدود 10 افسر ناوگان دریایی) کشته شدند. ما نمی‌توانیم آمریکایی‌ها را در این موضوع مورد بخشش قرار دهیم، همانطور که آنها نمی‌توانند نابودی پایگاه مخفی سیا را فراموش کنند. بعد از این واقعه، کمکهای بشردوستانه در بخش شمالی حلب ظاهر شد که این رویداد بسیار مبهم است.

* اعتمادی میان نیروهای آمریکایی و روسی وجود ندارد

در حال حاضر نیروهای ارتش آمریکا و روسیه هیچ اعتمادی به یکدیگر ندارند. ما نمی‌توانیم با هم بجنگیم، همچنین نباید به صورت هوایی نیز به هم شلیک کنیم. با وجود این، شاید اعتماد حاصل شود اما عملکرد متقابل نخواهد بود.
* ضرورت همکاری روسیه با ترکیه
روسیه در حال حاضر به منظور بهبود شرایط حاکم در قسمت شمال سوریه مجبور است که با ترکیه همکاری کند، نه بر علیه ایران، بلکه به این دلیل که در غیر این صورت تعداد قربانیان کاهش نخواهد یافت. بر اساس اطلاعات موجود و با همکاری ترکیه، تعداد قابل ملاحظه‌ای از نظامیان، محله‌های شرقی حلب را خالی کردند که این امر، آزادی شهر را تسهیل کرد.
ارتش سوریه در حدود 100 هزار نیروی نظامی دارد که از این تعداد، 45 هزار نفر کردهای سوریه هستند که تقریباً برابر با نصف کل این ارتش است. آنها می‌خواستند کریدور حمل و نقل را از کردستان عراق تا دریای مدیترانه امتداد دهند. روسیه به تنهایی نمی‌توانست ساخت این کریدور را متوقف کند و تنها به کمک ترکیه بود که توانستیم وارد عمل شویم.
محدود کردن جبهه النصره در پایتخت ادلب از اهمیت بالایی برخوردار است، چرا که اگر ما حلب را آزاد کنیم، در آن صورت پایتخت ، حمص و لاذقیه را نیز آزاد کرده‌ایم و بر جبهه النصره غلبه کرده‌ایم. این یک هدف استراتژیک می‌باشد که امکانات زیادی را برای ثبات شرایط فراهم می‌‌کند. آن وقت است که نظامیان مجبورند به پایتخت‌های مختلف خود عقب نشینی کرده و از آنجا با همه خانواده خود از طریق کریدور ترکیه به اروپا فرار کنند. مسئله‌ای کاملاً واقعی که مطمئناً اروپا از آن واهمه دارد
تا نزدیک بهار ما می‌توانیم مطمئن باشیم که آمریکایی‌ها نمی‌توانند هیچگونه تصمیم تعیین کننده‌ای اتخاذ کنند و ما به صورت جدی می‌توانیم به آنها پیشنهاد مبارزه با داعش را بدهیم تا آنها را از رقه بیرون کنیم.
همینطور برای سوریه  نیز باید چنین برنامه‌ای را پیاده کنیم. اگر بتوانیم این اقدام را تا قبل از بهار انجام دهیم، آن زمان است که شرایط برای مذاکرات، کاملاً به صورتی متفاوت خواهد بود و آمریکا در نقش مشخصی بازی نخواهد کرد.
* روسیه چگونه می‌جنگد؟
به طور همزمان دو گروه «صلح» و «غیرصلح» در حال مبارزه‌اند. قوی شدن، فقط با توسل به زور ممکن نیست، همچنین لازم است که توافقاتی حاصل شود و فقط هر دو روش به صورت همزمان منجر به پیروزی می‌شود. روسیه قصد ندارد که با ترکیه علیه ایران به توافق برسد. ما به آنها اعتماد نداریم، اما از آنها برای رسیدن به هدف خود استفاده می‌کنیم. چرا که چاره دیگری نداریم و فقط به خاطر ثبات در منطقه و محدودسازی جدایی‌طلبی کردها، ترکیه برای ما لازم است.
ما با ایران همکاری بسیار نزدیکتری داریم، اما مسائلی وجود دارد که ما توانایی انجام آن را نداریم. ایرانی‌ها می‌پرسند که ما چرا حلب را بمباران نمی‌کنیم؟ به خاطر مسئولیتهای بین‌المللی، به خاطر اتهامات ممکن در خصوص قتل غیرنظامیان، همچنین محدودیتهای فنی، ما نمی‌توانیم در حلب این کار را انجام دهیم.
روسیه در عین حال، در صدد هم نیست با کسی علیه دولت ایران توافق کند و در حال حاضر در تلاش است تا ثبات لازم را برای روابط ایران و روسیه تضمین کند.
در مورد آینده، فعلاً زود است که بخواهیم حرفی بزنیم، اما پیشنهادات خود را آماده می‌کنیم و در حال فراهم کردن یک سری برنامه‌های مقدماتی هستیم. ثبات در منطقه، با حضور روسیه که پایگاه خود را حفظ کرده و همچنین حل و فصل صلح آمیز منازعات که برای ایران مهم است، تامین خواهد شد.
* کردستان بزرگ هیچگاه تاسیس نخواهد شد
به عقیده من، «کردستان بزرگ» بنا به پاره‌ای دلایل هیچگاه تأسیس نخواهد شد. کردها بسیار پراکنده هستند و فقط کردستان عراق، حداقل دو قبیله دارد که هیچ وحدتی با هم نداشته و دودستگی قابل ملاحظه‌ای بین آنها وجود دارد. به علاوه، کردهای سوریه و عراق بسیار با هم متفاوتند. توافق روسیه و ترکیه در این مسئله به نفع همه است، چرا که راه حلی برای مشکل جدایی طلبی کردها می‌باشد.
* روسیه نمی‌خواهد به مسئله عراق ورود کند
در خصوص عراق، روسیه نمی‌خواهد به آنجا ورود کند. این مشکل روسیه نیست. به همین دلیل همکاری روسیه و ایران در این مسئله دشوار است. در عراق مقاومت شیعه و سنی در برابر هم بسیار شدید است که طبیعتاً ما باید در یک طرف آنها قرار بگیریم. برای ایران روشن است که در کدام جبهه قرار می‌گیرد، اما برای ما این مسئله واضح نیست. به این دلیل، در مسئله عراق ما نمی‌توانیم با ایران همکاری کنیم و این موضوعی است که به وضوح باید آن را درک کرد.
* روسیه در طول تاریخ پشتیبان یمن جنوبی بوده است
موضع روسیه در قبال یمن دارای اهمیت بالایی است. ایران در آنجا از مبارزان حوثی (انصارالله یمن) حمایت می‌کند. روسیه و اتحاد جماهیر شوروی نیز در طول تاریخ، همیشه پشتیبان یمن جنوبی بوده است، به همین دلیل ما می‌توانیم همکاری نزدیکی در سطح سیاسی این مسئله داشته باشیم؛ اما نه برای مبارزه و جنگ.
* در افغانستان همکاری میان کشورها دشوار است
افغانستان موضوع دیگری است که باید به آن اشاره شود. در آنجا روسیه و ایران می‌توانند در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر با هم همکاری داشته باشند، اما به صورت کلی، در افغانستان همکاری بین کشورها بسیار دشوار است، چرا که بازیکنان بسیاری در این عرصه وجود دارند و برای این کار باید از منافع آمریکا، چین، هند، پاکستان، ایران و روسیه عبور کرد.
ما تصمیمی برای ورود به افعانستان نداریم، اما می‌توانیم در این منطقه برای تحویل سلاح به نحوی مشارکت داشته باشیم. روسیه به صورت مشترک با ایران می‌تواند در زمینه‌های مختلفی فعالیت کند، اما لازم است که موارد همکاری به صورت واضح مشخص شود. این یک مبارزه علیه قاچاق مواد مخدر و تروریسم است. برای ما مهم است که قسمت شمالی افغانستان منطقه بی‌ثباتی نباشد، چرا که در این قسمت، طولانی‌ترین مرزهای افغانستان با تاجیکستان و ترکمنستان و بخش کوچکی از ازبکستان واقع شده است. ما نمی‌خواهیم مشکلات از آنجا به این مرزها وارد شود. در خصوص تاجیکستان، ما می‌توانیم امنیت را به طور کامل تضمین کنیم،
* ارتش ترکمنستان در برابر تهدیدات امنیتی ضعیف است
در مورد ترکمنستان باید گفت که در حال حاضر وضعیت خنثی می‌باشد، اما اینکه بعدها چه اتفاقی خواهد افتاد، فعلاً قابل پیش بینی نیست.
در حال حاضر شرایط بسیار پیچیده‌ای در ترکمنستان حاکم است. نواحی مرزی افغانستان و آسیای مرکزی، بسیار گسترده است و گاه به گاه، امنیت بخش‌هایی از آن از جانب افغانستان تهدید می‌شود که ارتش ترکمنستان نمی‌تواند به خوبی در برابر این تهدیدات مقاومت کند، چرا که هم تجربه کمی دارد و هم از آمادگی لازم برای عملیاتی کردن توان نظامی خود برخوردار نیست.
پیش از این، عشق‌آباد با طالبان توافقاتی انجام داد، اما در حال حاضر تنها طالبان نیستند که در آنجا حضور دارند، به همین دلیل توافقات ناموفق خواهد بود. این موضوع، برای ایران نیز جالب توجه است، زیرا ایران با افغانستان مرز مشترک طولانی دارد. بنابراین در صورت درخواست افغانستان برای کمک(که احتمال آن نیز کم نیست) روسیه از ارائه کمک دریغ نخواهد کرد.
* وضعیت مخاطره‌آمیز قزاقستان برای روسیه و چین
وضعیت قزاقستان به دلیل آزادی بیشتر برای آمریکایی‌ها، نه تنها برای روسیه بلکه برای چین نیز مخاطره آمیز است. چین از طریق کریدور حمل و نقلی قزاقستان با روسیه مراودات اقتصادی دارد و سرمایه‌گذاری‌های بزرگی در این کشور انجام می‌دهد. مشکل روسیه نیز مرز بسیار طولانی7300 کیلومتری است که نمی‌توان آن را بست؛ علاوه بر آن تعداد قابل توجهی جمعیت روسی زبان در این کشور وجود دارد. به همین دلیل روسیه و چین همه تلاش خود را برای تداوم ثبات در قزاقستان به کار می‌گیرند که در این میان روسیه کلیه منابع لازم را نیز دارا می‌باشد.
* تلاش آمریکایی‌ها برای ایجاد بی نظمی در قرقیزستان
در حال حاضر، برخی بی ثباتی‌ها در قرقیزستان وجود دارد. آمریکایی‌ها در حال تلاش برای بی‌ثبات کردن اوضاع در این کشور هستند. مشکل اینجاست که در قرقیزستان، احساسات بسیار شدید ضدچینی وجود دارد. در این کشور تصور می‌شود که مرز با چین به صورت غیرقانونی تعیین شده است، علاوه بر آن، مشکلات ایغورها، پولهای آمریکایی، در کنار مشکل تقابل بخش شمال و جنوب این کشور و مشکل فراملیتی با ازبکها نیز وجود دارد. وجود این زمینه‌های ناآرامی غیرقابل انکار است، اما تلاش روسیه معطوف به برقراری ثبات در این منطقه است.
* ضرورت همکاری ایران و روسیه برای رفع بی‌ثباتی‌های تاجیکستان
روسیه در تاجیکستان پایگاهی دارد که می‌تواند در صورت نیاز وارد عمل شود. بی‌ثباتی‌هایی در این کشور وجود دارد، اما عملکرد دوجانبه برای برقراری ثبات ممکن است و ما باید با همراهی هم این فشارها را رفع کنیم. در آینده چنین شرایطی در ترکمنستان نیز اتفاق خواهد افتاد. در ایران، ترکمنهای زیادی زندگی می‌کنند و شما دارای مرز بسیار طولانی با این کشور هستید. همه این موارد دارای اهمیت است و در آینده، بیش از پیش نیازمند همکاری روسیه و ایران خواهیم بود.

 منبع : سایت آریایی

هیچ نظری موجود نیست: