صدای امریکا

ه‍.ش. ۱۳۹۵ آذر ۷, یکشنبه

شبح راست افراطی در آسمان فرانسه

اردشیر زارعی قنواتی

• حتی در چنین شرایطی نیز چنانچه حزب سوسیالیست و یا بدنه حزبی آن با این موج همراهی نکنند امکان گزینه "آلترناتیو" قابل تحقق نیست و انتخابات ریاست جمهوری فرانسه یک رقابت به شدت راستگرایانه خواهد بود که هر چند وضعیت شورش علیه وضع موجود را نشان می دهد اما یک پسرفت بزرگ را برای فرانسه به ارمغان خواهد آورد ...

جناح راست فرانسه برای اولین بار انتخابات مقدماتی را برای گزینش کاندیدای نهایی "حزب جمهوریخواه" در روز یکشنبه ۲۰ نوامبر برگزار کرد که با حذف "نیکولای سارکوزی" رئیس جمهوری سابق کشور اولین شگفتی انتخابات را رقم زد. در این انتخابات که برای شرکت عموم فرانسویان به شرط نام نویسی و پرداخت دو یورو آزاد بود سارکوزی با دو نخست وزیر اسبق "فرانسوا فیون" و "آلن ژوپه" وارد رقابت شد و طبق معمول این سال ها به خلاف نظرسنجی ها، فیون با کسب ۴۴,۲ درصد و ژوپه با ۲٨,۴ درصد به دور بعدی که قرار است روز یکشنبه هفته بعد برگزار شود، راه یافتند. رای خارج از پیش بینی فرانسوا فیون و اختلاف زیاد آن با رای ژوپه چنانچه در روزهای باقی مانده تا رای گیری دور دوم اتفاق خاصی نیافتد و با توجه به حمایت سارکوزی از فیون به نظر می رسد که بتواند تعیین کننده انتخاب وی برای رقابت نهایی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۷ از طرف جناح راست تلقی شود. هر چند که در این انتخابات مقدماتی سارکوزی به عنوان یک نومحافظه کار که تا حدودی شعارهای حزب "جبهه ملی" به رهبری خانم "ژان ماری لوپن" را به عاریه گرفته بود شکست خورد اما پیروزی فیون به نوعی نشاندهنده تشدید گرایش به نومحافظه کاری تجدیدنظر طلب در جناح راست فرانسه بوده است. چنانچه از هم اکنون بسیاری از تحلیلگران نبرد روز یکشنبه آینده را مبارزه مدل جدید "مارگارت تاچری" یا به تعبیری بهتر بازگشت به مدل گلیست کلاسیک فیون در مقابل سنت راست "ژاک شیراکی" رقیب دیگر مورد ارزیابی قرار می دهند. وضعیت کنونی در جناح راست فرانسه تا حدود زیادی متاثر از اوج گیری احزاب راست افراطی در تمامی اروپا از جمله حزب جبهه ملی در این کشور و هم چنین افول و پراکندگی جناح چپ میانه به رهبری حزب "سوسیالیست" است که در طی چند دهه گذشته با ورشکستگی سوسیال دمکراسی اروپایی همپای جناح راست سیاست های محافظه کارانه را دنبال کرده اند، بوده است. این وضعیت با توجه به پیروزی "دونالد ترامپ" در انتخابات هشتم نوامبر آمریکا و شوک بزرگی که به فضای سیاسی جهان سرمایه داری وارد کرد، ظاهرا از قبل یک بیمه نامه را برای خانم لوپن جهت پیروزی یا حداقل رسیدن به دور دوم تضمین کرده است.
هر دو جناح سنتی راست و چپ میانه هم اکنون به نوعی پذیرفته اند که انتخابات آینده ریاست جمهوری مبارزه بین جبهه ملی و یک کاندیدای برگزیده از بین دیگر جناح ها در دور دوم می باشد و به همین دلیل استراتژی انتخاباتی خود را حول رسیدن به دور دوم تدوین کرده اند. بدون شک در آینده نزدیک هم سوسیالیست ها برای گزینش کاندیدای نهایی خود برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری درگیر همین کشمکش خواهند شد که با توجه به افول شدید اعتبار و هم چنین عدم وجود یک رهبر قابل اعتناء در موقعیت سختی قرار می گیرند. به همین دلیل چنانچه جناح چپ فرانسه در قالب دو حزب سوسیالیست و ائتلاف چپ رادیکال به صورت مستقل وارد این کارزار نهایی شوند هیچ شانسی حتی برای ورود به دور دوم انتخابات هم نخواهند داشت. پراکندگی و تشتت در جناح های چپ فرانسوی در طی چند سال اخیر به دلیل فاصله گرفتن حزب سوسیالیست از حداقل مطالبات عدالت اجتماعی تا حدود زیادی مانع از همپیمانی و نزدیکی با ائتلاف چپ این کشور به رهبری "ملانشون" شده است و با توجه به اصرار سوسیالیست ها بر مواضع فعلی خود امکان تشکیل جبهه واحد چپ دور از ذهن خواهد بود. اتفاقا جامعه فرانسوی یکی از محدود جوامعی است که سنت های ماتریال و عدالت طلبانه در حوزه سیاسی – اجتماعی آن نسبت به دیگر جوامع اروپایی بسیار قوی تر است و چپ پایگاه اجتماعی قدرتمندی دارد. این کشو هنوز تحت تاثیر جنبش "کمون پاریس" و انقلاب کبیر فرانسه است و در طبقات زیرین اجتماعی و سندیکاهای کارگری میراث این جنبش های تاریخی ماندگاری خود را تا حد زیادی حفظ کرده است اما تجدیدنظرطلبی افراطی حزب سوسیالیست در گردش به راست و تشتت در جناح چپ به میزان زیادی موجب ریزش آرای آنان در طی چند سال اخیر شده است.
فرانسه در شرایطی به استقبال انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۷ می رود که بسیاری از معادلات سنتی در عرصه سیاسی کشور و حتی جهان بر هم خورده است و احزاب سیاسی اگر صدای طبقات ناراضی از وضع موجود را نشنوند، مواجه با همان تلنگری خواهند شد که هشتم نوامبر آمریکا را به لرزه در آورد. در حالی که احزاب سنتی میانه متاسفانه صدای این اعتراض را نمی شنوند و تنها دو نیروی سیاسی در جبهه ملی و چپ رادیکال به نسبت متفاوت درک بهتری از شرایط کنونی دارند اما در این بین آن نیرویی که به خوبی می تواند از این وضعیت استفاده کند تنها اردوی خانم لوپن است. هم اکنون معتبرترین و قابل قبول ترین مواضع و پرنسیب های حزبی را ائتلاف چپ رادیکال نمایندگی می کند اما وزن "کمی" این جناح در حدی نیست که بتواند نقش بازدارندگی را در مقابل جبهه ملی ایفاء کند. در چنین شرایطی که نارضایتی از وضع موجود و بی اعتباری دو حزب سنتی فرانسه هیچ امکان و ضرورتی را برای چپ رادیکال ایجاد نمی کند که با چنین نیروهایی وارد ائتلاف شوند راه برای عروج جبهه ملی در انتخابات ۲۰۱۷ بیش از همیشه باز شده است. هر چند که شاید در دور دوم به واسطه سنت های دمکراتیک جامعه فرانسه و احتمال رقابت فیون تجدیدنظرطلب و منتقد وضع موجود با لوپن چنانچه انتخابات به دور دوم برسد، امکان به میدان آمدن رای دهندگان "دستکش پوش و بینی گرفته" برای رای دادن به گزینه کم خطرتر وجود دارد ولی این بار به عکس مبارزه بین ژان شیراک و "لوپن پدر" در ۱۵ سال پیش دامنه های چنین موجی به شدت کوتاه تر خواهد بود. از آنجا که هیچ کدام از احزاب سنتی و حتی چپ رادیکال تا به امروز یک برنامه حداقلی حول "اتحاد عمل" نیروهای معتدل را ارئه نکرده اند فعلا گمانه زنی در این خصوص چندان منطقی و عاقلانه نیست. از طرف دیگر با حذف سارکوزی که می خواست با سلاح جبهه ملی وارد رقابت نهایی شود ولی شکست خورد و حذف شد، هم اکنون این برند افراطی بدون گزند در اختیار ماری لوپن قرار دارد و نسخه اصل را هیچ نسخه بدلی تهدید نمی کند. در فرصت باقی مانده تنها ائتلاف چپ رادیکال می تواند با ارتقای سطح مطالبات و ایجاد یک جنبش فراگیر اجتماعی جهت کسب حقوق طبقات زیرین بسیار فراتر از نرم های پیشین در دوقطبی آینده یک عامل بازدارنده (از جمله مبارزه قاطع با برنامه های نئولیبرالی و ریاضت اقتصادی) را در مقابل جبهه ملی و نومحافظه کاری راست سازمان دهد. حتی در چنین شرایطی نیز چنانچه حزب سوسیالیست و یا بدنه حزبی آن با این موج همراهی نکنند امکان گزینه "آلترناتیو" قابل تحقق نیست و انتخابات ریاست جمهوری فرانسه یک رقابت به شدت راستگرایانه خواهد بود که هر چند وضعیت شورش علیه وضع موجود را نشان می دهد اما یک پسرفت بزرگ را برای فرانسه به ارمغان خواهد آورد. 
اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
شنبه  ۶ آذر ۱٣۹۵ -  ۲۶ نوامبر ۲۰۱۶


هیچ نظری موجود نیست: