احمد محمود امپراطور
غزل
فـــــــدای آن دل پاکت شوم من
فـــــــدای سینه ای چاکت شوم من
دو چشمت قلب من درآتش انداخت
بدستت خوشـــــهی انــگور دیدم
فـــــدای سایــــهی تاکت شوم من
کشم سرمــــه به چشمم خاک پایت
فـــــدای بنــــد چمتــــاکت شوم من
نوشتی نــــام خود را روی قلبـــــم
فــــــــدای دست حـکاکت شوم من
تمــــامی عکس البــــوم تــو یکسو
فـــــدای عکس غمنــاکت شوم من
جـــگر در آتشِ عشـقِ تو پختـــــم
نهــــار و شــــام خوراکت شوم من
به یک ایما لبــــم را بوســه کردی
فـــــدای فـــــکر چــالاکت شوم من
به عشوه خون نمـــاندی در وجودم
فــــــدای نـــازی ســفاکت شوم من
تـــو باغی میـــــوهی بسیار داری
فــــدای میـــــوهی ناکت شوم من
اگـــــــر سنـــگسار دامـــلا نگردم
فـــــدای پیـــــکی کنیاکت شوم من
دل محمـود را در دســـــــت داری
فــــــدای عهــــدِ لــولاکت شوم من
-------------------------------
#احمد_محمود_امپراطور

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر