یک قدم تا فروپاشی اقتصادی
محمدحسین یحیایی
یکی از ویژه گی های استبداد و رژیم های تمامیت خواه ایجاد دروغ، پراکندن آن در جامعه بزرگنمایی خود و تحقیر دیگران به دفعات و تکرار آن در هر فرصتی است که از یک سو با روان و احساسات مردم بازی کنند و از سوی دیگر خود را پر رمز و راز نشان دهند که گویا مفسران و تحلیلگران اقتصادی و سیاسی قادر به درک عملکرد آن نیستند و آینده آنها را نمی توانند پیش بینی کنند در حالیکه گاهی ارقام منتشر شده از سوی اینگونه رژیم که زیاد هم قابل اعتماد نیستند، دست آنها را باز و واقعیت های موجود را برملا می کنند. رژیم جمهوری اسلامی از جمله رژیم هایی است که مقامات آن با گنده گویی جاه طلبانه و راز آلود و کتمان واقعیت حاکم بر جامعه خود را تافته جدا بافته نشان می دهند و به دروغپردازی های خود هر روز ابعاد تازه و وسیعنری ای می بخشند. تا به فریب مردم ساده لوح و زود باور ادامه دهند. رژیم ولایت بیشترین دروغ ها را در حوزه اقتصاد بکار می برد زیرا مردم در زندگی روزانه خود با آن دست به گریبان اند و واقعیت های ان را توده های مردم بویژه تهیدستان با پوست و گوشت خود احساس می کنند و در مقابل گرسنگی فرزندان خود شرمگین می شوند.
ابراهیم رئیسی رئیس جمهور ولایت برای فریب مردم که با بحران عمیق اقتصادی روبرو هستند، سخن از رشد اقتصادی، مهار تورم و سامان دهی اقتصاد به میان می آورد، سخنگوی دولت که شباهت های زیادی به دلقک های درباری دارد همان سخنان را تکرار می کند، وزرایش که بیشتر آنان از امام صادقی ها هستند به آن دروغ ها دروغ های تازه اضافه می کنند تا از قافله دروغپردازان رژیم عقب نمانند، مانند « صولت مرتضوی » وزیر کار و… که می گوید: در دو سال گذشته از عمر دولت سیزدهم هر سال یک میلیون فرصت شغلی ایجاد شده، یعنی از شهریور ۱۴۰۰ تا سه ماهه اول ۱۴۰۲ یک میلیون و ۹۷۰ هزار فرصت شغلی ثبت شده است.( به گزارش ایلنا ) در حالیکه اقتصاد با شدید ترین بحران چند دهه خود روبرو است و از یک سو تورم به صورت شتابان به پیش می تازد و از سوی دیگر سایه رکود همچنان رو به گسترش و بر روی اقتصاد و تولید آوار شده است و هر روزه تعداد بیشتری از مراکز و موسسات تولیدی تعطیل می شوند، چگونه می توان این دروغ های واضح و روشن را پذیرفت و یا چگونه می توان سخنان ابراهیم رئیسی را باور کرد که می گوید: در دوره کوتاهی ۵۰۰۰ هزار موسسه تولیدی که از دور خارج شده بودند به چرخه تولید پیوستند.رئیس جمهور ولایت چگونگی برگشت آنها را به چرخه تولید بیان نمی کند، آیا مدیران عوض شدند و یا سیاست گذاری ها تغییر کرده است؟ مگر شما سیاست های کلان افتصادی را در شورای غیر قانونی سران قوا اتخاذ نمی کردید؟ « انیشتن » سخن جالبی دارد و می گوید: با فکر و اندیشه ای که مشکل آفرین بودند نمی توان همان مشکلات را حل کرد، ساختار رژیم جمهوری اسلامی و خود شما و شرکاء این مشکلات را آفریدید و حالا ادعا می کنید که قادر به حل آن هستید؟ حداقل در دفتر کارت صبح ها اندکی به این آمار های دروغین و مبالغه آمیز دستگاه های خودی نظری بینداز، هرچند درک و فهم آن ارقام را هم ندارید! روزنامه « اعتماد » در گزارشی نوشته است که در ۱۰ سال گذشته خود کشی در کشور ۴۰ درصد افزایش یافته و به رقم بیش از ۵ هزار نفر در سال رسیده است که بیشترین آن در مناطق و استان های محروم اتفاق می افتد و علت اساسی و عمده آن بحران اقتصادی و معیشتی است. سهم استان را در تولید ناخالص داخلی میزان عقب ماندگی آن را را نشان می دهد که اغلب استان های پیرامونی هستند.اگر سهم هر استان را به کل تولید ناخالص داخلی تقسیم کنیم میزان آن استان را نشان می دهد که در مواردی بسیار غم انگیز و نگران کننده است. رئیس جمهور ولایت سخن از رشد اقتصادی بیش از ۴ درصد به میان می آورد ولی مرکز پژوهش های مجلس از شیوع ۸ مدل بی خانمانی گزارش می دهد و می نویسد: مستاجر های تهیدست با شکست سیاست های دولت در تهیه سرپناه به همخوانگی، پشت بام خوابی، موتور خانه خوابی، ماشین خوابی، گور خوابی، اتوبوس خوابی، خانه بدوشی و… روی آورده اند.در این میان توزیع ثروت در ناعادلانه ترین شکل خود ادامه دارد و فاصله دارا و ندار هر روز افزایش و ابعاد وسیعتری پیدا می کند بر اساس مرکز آمار کشور دهک دهم در مناطق شهری ۱۱ برابر دهک نخست هزینه می کند و بازهم ثروتمندان جامعه که بخش مهمی از آنان حامی این رژیم اند نزدیک به ۱۷ برابر دهک نخست جامعه هزینه کالا و خدمات غیر خوراکی می کنند که به راستی فاجعه آمیز است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر