محترمه بانو عاطفه جان عاطفی
« همه یارند و ولی ، یار وفادار کجاست ؟ »
آنکه باشـد مـه ی تابانِ ، شب تار کجاست ؟
بس کـه زخـم اسـت نهـان ، بر دل دیوانهٔ ما
آنکه باشـد مـرهـمی ، این دل بیمار کجاست؟
دیـده اشـکبار ، دلِ زار ، تـک و تنـها و غـمین
آنکه باشد از بـرایم ، دمی غمخوار کجاست؟
برگی افتـاده شـدم ، گشـت بهارم چون خزان
چشم من جوید دما دم ، که آن بهار کجاست؟
آنـقـدر صـبر و تحـمل ، نتـوان کرد ، این دل
حوصله نیست و دگـر ، قوت گفتار کجاست؟
بس درستـی و صـداقـت ، عاطفه کرد مگر
آخ که راست گفتم چو منصور پایهٔ دار کجاست


هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر