صدای امریکا

۱۴۰۲ آبان ۴, پنجشنبه

محترمه بانو عاطفه جان عاطفی

« همه یارند و ولی ، یار وفادار کجاست ؟ »
آنکه باشـد مـه ی تابانِ ، شب تار کجاست ؟
من به میخانه شـدم دوش نظر کردم و لیک
چشم من ندید همان دیدهٔ خمار کجاست ؟
خُم و خمخانه تهی گشت ،ساقی هم مست چنان
همه در خمار و مستی یکی هوشیار کجاست؟
بس کـه زخـم اسـت نهـان ، بر دل دیوانهٔ ما
آنکه باشـد مـرهـمی ، این دل بیمار کجاست؟
دیـده اشـکبار ، دلِ زار ، تـک و تنـها و غـمین
آنکه باشد از بـرایم ، دمی غمخوار کجاست؟
برگی افتـاده شـدم ، گشـت بهارم چون خزان
چشم من جوید دما دم ، که آن بهار کجاست؟
آنـقـدر صـبر و تحـمل ، نتـوان کرد ، این دل
حوصله نیست و دگـر ، قوت گفتار کجاست؟

بس درستـی و صـداقـت ، عاطفه کرد مگر
آخ که راست گفتم چو منصور پایهٔ دار کجاست
عاطفه. عاطفی
ممکن است تصویر ‏‏۱ نفر‏ و ‏متنی که می گوید ‏آنقدر صبر و تحمل I نتوان کرد این دل حوصله نیست ودگر قوت گفتار کجاست؟ AA‏‏‏ باشد
 نفر

هیچ نظری موجود نیست: