ملک ستیز، پژوهشگر ارشد روابط بین‌الملل

۰۸ /۱۲ ۲۰۲۵

 ستراتژی جدید امنیت ملی امریکا پشت اروپا و زلینسکی را خالی کرده است

 نخست،این را توضیح دهم که زمانی من جنگ اوکراین را تحلیل میکنم، برخی ازتحلیل گران ایرانی تصورمیکنند که گویا من پوتین را رجحان می دهم . 

دوستان عزیز! من یک متخصص و استاد دانشگاه هستم و هیچ وابستگی و علاقمندی با سیاست مداران در ُکل ندارم. من عمل کرد آنان را تحلیل می کنم و نگاهم به این مسایل برگرفته از آموزه ها، تجارب و داده های تاریخی بر بنیاد علوم سیاسی و روابط جهانی است. وقتی ستراتژی امریکا را ابزار مهم قدرتمداری این کشور میخوانم به این معنا نیست که من ترامپ را درتحلیلم رجحان بخشیده ام. همین اصل در باب پوتین نیز مصداق است. اما بیاییم روی اصل موضوع: 

سه روز پیش ستراتژی امنیت ملی امریکا توسط کاخ سفید نشر و پخش گردید. در این سند مهم، درجمع پنج ساحه کلیدی مناسبات امریکا با جهان، یک محور آن به اروپا اختصاص یافته است. در این بخش آمده است که اروپا باید خودکفایی و استعداد دفاع و حل منازعات را دارا باشد و برای این منظور سازوکار های نظامی را که با فن آوری معاصر مجهز است ( از امریکا ) فراهم سازد. در همین بخش روسیه به عنوان دشمن امریکا تعریف نشده بلکه ادبیات خوشنود کننده برای روسها به جای آن استفاده شده است .

 خوب این به چه معنی است؟

 از یکسو اروپا توان اضافه پرداخت ده ها تا صد ها ملیارد دالر برای پوشش جنگ اوکراین در اختیار ندارد. کاری را که امریکا تا حال انجام داد. از سوی دیگر اوکراین به صورت گسترده وابسته به حمایت جهان در این جنگ پیچیده است. حتی دولت اوکراین قدرت پرداخت معاشات، تقاعد و خدمات اولیه مردم را در اختیار ندارد و این خدمات از صندوق اعانه جهانی تادیه می شود. این در حالی ست که فساد و مافیای پولی در اوکراین به اوج رسیده و صدای ترامپ را بالا کرده است. همین دیروز پسر ارشد ترامپ در همایش فکری دوحه دولت اوکراین را فاسد و چپاولگر خواند . 

اما در روسیه چه میگذرد؟ روسها به شکل فرسایشی به پیشروی خود در خاک اوکراین ادامه میدهند. روسها در سالهای جنگ توانستند اقتصاد جنگی را مدیریت کنند. حتی اپوزسیون دولت روسیه از گسترش ناتو در اوکراین، کنار رئیس جمهور پوتین ایستاده است. روسیه دارای صنعت قوی تولید ذخایر جنگی است. روسیه توانسته است تا مشترکین جهانی را به خود جلب کند و در مراودات اقتصادی به ویژه گاز جایگزین های را به جای اتحادیه اروپا دریافت کرده است که پشتوانه پر قدرت این جنگ می باشد .

 حالا با این وضعیت من چگونه بیایم و بگویم که پوتین محکوم به شکست است. خوب واقعیت میدانی تصویر برعکس را به نمایش میگذارد. اگر تحلیل مرا از دید فرهنگ سیاسی در باب پوتین بپرسید میگویم او یک پاپولیست و ملی گرا است. اما مدیریت جنگ را بهتر از اروپایی ها بدست دارد. این یک واقعیت انکارناپذیر است. او توانست بر ستراتژی امنیت ملی امریکا اثر گذارد. اما اروپایی ها که نزدیکترین شرکای ستراتژیک امریکا هستند، چنین تاثیری را نداشتند. همهٔ مردم جهان از این جنگ خسته شده اند. اما واقعیت تلخ این ست که زمان به نفع پوتین کار میکند نه علیه او. از سوی دیگر دیپلوماسی پوتین نسبت به اروپایی ها پردستاور تر است. پوتین با ترامپ در االسکا دید و یک گام عقب نگذاشت. با برازیل، هند، افریقای جنوبی و خاور میانه رابطه نزدیک فراهم کرد. چین به عنوان یک قدرت بزرگ از روسیه حمایت میکند. این در حالی ست که اروپایی ها در باب جنگ اوکراین متحدین خود را از دست میدهند .

 من موافقم که روسیه زندان اپوزسیون سیاسی است، حقوق بشر دشواری های دارد، روش پوتین دیکتاتورمنشانه است، رابطه اش با دیکتاتوران کوریای شمالی و ایران و وینزیویلا نزدیک است و ده ها مثالی از این دست. حالا مگر ترامپ تصویر بهتری به شما میدهد؟ او بدماش جهان نیست؟ با رهبران جهان با چه ادبیاتی سخن میگوید؟ با قاتلان، دزدان و مافیای خاور میانه چگونه معامله میکند؟ با رسانه های داخلی امریکا چگونه سخن میگوید؟ برخوردش با مهاجرین چگونه است؟ نگاهش به سازمان ملل و حقوق بشر چگونه است؟ 

واقعیت اینست که جهان ما با همین دست از سیاستمداران رهبری میشود. اما چیزی که هم برای پوتین و هم ترامپ سازنده و حیاتی است، منافع و امنیت ملی این کشور هاست. حاال در همین ستراتژی امریکا یک واقعیت تاریخی نهفته است و آن این که امریکا حاضر نیست باج جنگ اوکراین را بپردازد. این تصمیم ستراتژیک امریکا پشت اوکراین و اروپا را در این جنگ سرنوشت ساز خالی کرده است.

https://www.afghan-german.net/upload/Tahlilha_PDF/Setez_m_amnait_malli_usa.pdf