صدای امریکا

۱۴۰۵ آبان ۲۸, پنجشنبه

 شعر از جناب محترم محمد آصف مسکینیار




داری ای عمر این همه دلگیر چرا
توکه باید بروی زود برو دیر چرا
اخر ای سال ومه وهفته و روز وشب عمر
در تلف کردن وقت این همه تاخیر چرا
توکه هر جا روی ای اهوی دل دامی هست
میگریزی تو ز سر پنجه تقدیر چرا
باز هر شب بسراغ من افسرده میا
بعد تو از همه عالم شده ام سیر چرا
خلوتی ساخته ام بادل دیوانه خود
خلوتم پرشده از اه نفس گیر چرا
موج گیسوت پریشان کند اندیشه من
مانده دل درخم ان سلسله‌ زنجیر چرا
تار دل نغمه جانسوز فراوان دارد
بردلم زخمه زند ناله شب گیر چرا
کفتر دل هوس باز پریدن را داشت
مانده اندر قفس عشق زمین گیر چرا
تومگو بامن افسرده دل خسته ومست
عشق را نیست بعالم زچه تدبیر چرا

آصف مسکینیار!!

هیچ نظری موجود نیست: