بانوشفیقه جان فیضی

غروب و خاطره

هر غروب یادی ز دیدار هر شبش خاطره است

نور زیبای غروب همدم رازم ا و یکی خاطره است

وعده کردیم که با هم تا به غروب صبر کنیم

طول شب کرد سفید موی سرم خاطره است

تار به تارموی سفیدم قصهء هر شب بود

بازهم صبح دیگر شام دیگرتاسحرش خاطره است

گردش ماه و ستاره نور خورشید بر آن

همه زیبائی شب ها تا طلوع خاطره است

زندگی داشت طلوع بعد ز طولانی شب

در غروب دیدن زیبائی آن خاطره است

گاهی هم خاطره رنج است که با دیدن ظلم

هریک ازمویم سفید ساخت که درآن خاطره است

گاهی این خاطره ها زندگی ئی سادهء ماست

گاهی تلخ گاهی شیرین هر یک از آن خاطره است

گاهی چشم بسته بسوی هدف در زندگی ایم

این هدف ها همه وابسته به یک خاطره است

گل لبخند تو بشگفت چون شگوفه هر غروب

عطردیدارهمه درنیم شبی بود به سحر خاطره است

شفیقه فیضی